Üvey anne Laura soğukkanlı ve otoriter bir kadındı. Son zamanlarda Asyalı üvey kızı Carrie’nin gizemli şekilde ortadan kaybolmaları dikkatini çekmişti. Carrie’nin birilerine mesaj attığını, kapılar ardında fısıldadığını fark ettikçe şüphe büyüyordu. Bir akşam aralarında yine alevlenen tartışma, Laura’nın sabrını taşırdı. Carrie, onun fazla kontrolcü olduğunu, kendisinin öz annesi olmadığını söylerken; Laura, Carrie’nin kendisinden bir şey sakladığına emindi.
Carrie öfkeyle odasına çekilince Laura, cevabı zorla almaya karar verdi. Anahtarlığındaki küçük takip cihazını gizlice Carrie’nin çantasına bıraktı. Ertesi gün sinyal hareketlenince Laura arabaya atladı. Şehrin dışındaki tanımadığı bir eve doğru ilerleyen işaret, içindeki merakı daha da kamçılıyordu.
Evin kapısından içeri sessizce baktığında gördüğü şey, beklentisinin tamamen dışındaydı: Carrie bir erkekle değil, Heather adındaki genç bir kızla yakınlaşmıştı. Laura’nın yüzündeki şaşkınlık hızla öfkeye dönüştü. Ona yalan söylemişti. Üstelik Laura’ya göre Heather, Carrie’yi “yanlışa sürükleyen” kişi gibi görünüyordu.
İçeri girip ikisini karşısına aldığında ortam gerildi. Laura’nın sesi sakin olsa da gözlerindeki sertlik iki genç kızı titretti. Onları sözde “disiplin” altında hizaya getirmeye karar vermişti. İlk başta ceza amacı taşıyan bu otorite gösterisi, giderek farklı bir enerjiye dönüştü. Laura’nın beden dilindeki küçük değişiklikler, bakışlarının yoğunlaşması, kontrol etme arzusunun derinleşmesi… Her şey, iki genç kızın üzerinde bozucu bir güç kuran karanlık bir oyuna dönüşüyordu.
Kendince “ders verme” bahanesiyle otoritesini daha da sertleştiren Laura, bu üçlü arasında geri dönülmez bir gerilim yaratmıştı. Carrie ve Heather, neyin ceza, neyin arzu olduğunu ayırt edemez hale gelirken, Laura kendi içindeki bastırılmış karanlıkla yüzleşiyordu.